Results for category "Vakantie verhalen"

Het noorderlicht bekijken vanuit een drijvende sneeuwvlok

Opvakantieblog 3 Comments

Via Reishonger.nl

Het noorderlicht, aurora borealis, is een fenomeen dat tot de verbazing spreekt. De lucht kleurt op, vaak groen, rood, wit of paars. Meestal is het te zien als een lichte gloed, of is het licht zichtbaar als een soort bewegende bogen of stralenbundels van licht.

Als je dit licht wil bekijken op een écht unieke manier dan kan je in 2017 een vakantie boeken richting Tromsø in Noorwegen. Daar wordt het namelijk mogelijk om vanuit een drijvende sneeuwvlok naar het noorderlicht te kijken. De ligging van Tromsø, op dezelfde geografische breedte als Alaska en Siberië, maakt het een van de beste plaatsen ter wereld om het noorderlicht te aanschouwen. The Krystall wordt een luxe, drijvend 5-sterrenhotel compleet voorzien van een glazen dak.

Via Reishonger.nl

Het ontwerp voor dit drijvende hotel komt van Nederlandse bodem, het bedrijf Dutch Docklands welke gespecialiseerd is in drijvende constructies. Medio 2015 moet de bouw beginnen en de opening staat 1.5 jaar later gepland. Het hotel moet 120 meter breed worden en vanuit alle 86 kamers kan je door het glazen dak geniet van het noorderlicht.

 

Heb medelijden met de backpackers

Opvakantieblog

Backpackers zijn wonderlijke mensen. Ze dragen hun hele hebben en houwen op hun rug, en voelen zich tegelijk zo vrij als een vogeltje.

Sommige mensen stoppen hun hebben en houwen liever in een caravan of laten het lekker thuis. Maar backpackers hebben alles bij zich, dus ze kunnen overal heen. Ze kunnen onder de sterren slapen op het strand. Of  tussen de midgets op een plat dak bij een vriendelijke native. Het maakt niet uit – al geldt: hoe gekker hoe beter – want het gaat om de ervaring.

Backpackers zijn zelfverkozen dak- en thuislozen met reserve-buidelgeld en een ticket naar huis. Én ze hebben een Doel. Dat Doel is een bepaalde tijd te overspannen, met weinig geld, zoveel mogelijk te zien, en zo weinig mogelijk verbintenissen aan te gaan. Want een backpacker is op doorreis, maakt graag een praatje, deelt graag een kampvuurtje, maar stapt uiteindelijk weer alleen op. Uit elkaar, als schepen in de mist.

Backpackers zijn eenzame, diep-ongelukkige jong-volwassen mensen, die zo dolgelukkig zijn wanneer ze hun ticket terug naar huis nemen, dat ze daarna klaar zijn voor een saaie baan en een duurzame relatie. De backpackers van nu, zijn de CDA’ers van morgen. Ze zijn de Rumspringers onder de niet-Amish. De hoekstenen van de samenleving.

Denk daaraan wanneer je in het vliegtuig terug naar huis naast een stinkende ongeschoren backpacker blijkt te zitten. En heb medelijden.

Verdwijnende vakantiefoto’s

Opvakantieblog

Vroeger keken we lang-lang-láng na de familievakanties, op een per briefwisseling vastgestelde avond en onder monotoom gezoem en geklikklak, urenlang naar geprojecteerde dia’s van vakantiekiekjes. Die tijs is wel voorbij.

Later gaven we op de eerste verjaardag na de vakantie de foto’s in een kringetje door, ondertussen taart aan onze broek vegend om de foto’s niet teveel te bevingeren. De laatste stopte de foto’s in inmiddels omgekeerde volgorde terug in het hoesje bij de negatieven. Ook die tijd is voorbij.

Nu zetten we onze vakantiefoto’s direct vanaf het strand online. Wij Nederlanders doen dat namelijk het meest van alle Europeanen – op de Polen na. Zo kan iedereen direct zien wat we doen, en waar, en met wie, en hoe leuk we dat vinden en hoe dronken we waren. We incasseren de vind-ik-leuks en hopen op veel reacties over bruiningsgraad en temperatuurverschillen met Nederland. Dat het er maar mag regenen.

Dat heeft online delen van foto’s heeft zo z’n voor- en z’n nadelen, die je vast zelf kunt verzinnen. Maar het grootste nadeel is nog wel dat de foto’s na een paar jaar zoekraken op het internet. Een foldertje verdwijnt, een fotoservice houdt op te bestaan, en de vakantiefoto’s zijn verdwenen. Nog zonder dat je het doorhebt ook.

Om dat te voorkomen laten onze grootouders de foto’s door jouw ouders bij de HEMA of het Kruidvat printen als fotoboek. Wees slim, en volg hun voorbeeld. Later ben je ze dankbaar.

Reis naar het onbekende

Opvakantieblog

Als cadeau voor ons twintigjarig samenzijn, gaf ik mijn vrouw een speciaal cadeau. We gingen op reis, maar ze zou niet van me horen waarheen. Het was een schot in de roos. We hadden tickets met een haar onbekende stad als Spokane web design company bestemming en ze mocht uiteraard niets opzoeken. Ze wist zelfs niet precies wat ze aan kleding moest inpakken, al gaf ik haar de hint dat het er wel warmer zou zijn dan in Nederland (het was eind September).

Op de luchthaven probeerde ze het nog met haar ticket bij een boekverkoper: “Meneer, weet u waar deze stad ligt?” De man verontschuldigde zich met de woorden: “Sorry mevrouw, ik werk hier nog maar één dag, ik weet nog niets.” Fantastisch! Ze ging totaal blanco het vliegtuig in en we vlogen naar de Canarische Eilanden. Het was één grote ontdekkingstocht voor haar, alsof ze voor het eerst op vakantie ging. Ik kan het iedereen aanraden om eens zoiets te doen!

(dit verhaal werd ingestuurd door Pieter en Carla uit Amsterdam)

Op het nippertje

Opvakantieblog

Mijn vriendin en ik gingen al een tijdje niet zo lekker. We leefden langs elkaar heen en ik voelde steeds minder voor haar, gewoon omdat we de tijd niet hadden om elkaar echt te zien. Op een gegeven moment ging ik daarom een weekje weg. Om na te denken. In m’n eentje.

Nouja, nadenken in je eentje, dat werkt dus niet. Je voelt je vooral ellendig. En het kwam bij mij zover dat ik op de derde dag ’s avonds alleen aan een bar tequila’s zat weg te tikken. Op dat moment kwam er een aantrekkelijke jonge vrouw naast me zitten, die ook een drankje bestelde. Ze had lang bruin haar, een leuke lach en ze bleek belgisch, dus we konden nog zonder stuntelen communiceren ook.

Ik voelde me erg tot haar aangetrokken, we konden lekker babbelen, hadden leuke raakvlakken en we hadden die avond bijna samen een hotelkamer opgezocht. Totdat zij zei dat ze haar vriend nog even moest bellen. Ze liep iets weg van de bar maar gebaarde dat ik kon blijven zitten en dat ze zo terug zou zijn. Ineens liep er een koude rilling over m’n rug. Ik heb betaald en ben meteen weggelopen.

Diezelfde avond nog heb ik mijn vlucht omgeboekt en de volgende ochtend half 7 stond ik voor de neus van mijn vriendin met een grote bos bloemen. Sinds ik het bijna had weggegooid, weet ik wat we hebben. En zou haar echt niet willen missen. Volgende vakantie gaan we weer lekker samen!

(dit verhaal werd anoniem ingestuurd)

Mijn vakantiejurkje

Opvakantieblog

Met mijn beste vriendin was ik afgelopen zomer op vakantie in een niet nader te benoemen mediterraan badplaatsje. Op een middag was ik alleen in het stadje, de vriendin had meer zin in een boekje in ons huisje, en ik had shopzin. Ik slaagde meteen; in een pittoresk straatje kocht ik een allerfrivoolst nieuw jurkje. Niets extravagants, maar wel zwierig en vrouwelijk; ik was er helemaal mee in mijn nopjes. Ik trok het jurkje meteen aan, en liep er de rest van de dag in.

In eerste instantie merkte ik er niks van, maar gedurende de dag werd ik steeds vaker nagefloten. Mannen die omkeken ook en wezen zelfs. Natuurlijk best leuk, die aandacht en op vakantie kan het me ook niet zoveel schelen als thuis. Maar ik werd er toch een beetje ongemakkelijk van.

Tegen de avond kwam ik thuis in ons huurhuisje en bij binnenkomst vertelde ik het hele gebeuren aan mijn vriendin. Die kwam niet bij van het lachen, en proestte het eerst drie keer uit, voor ze mijn niet-begrijpende blik kon beantwoorden en vertellen wat er was. Toen ze eindelijk was uitgelachen, zei ze (nog steeds giechelend): “Kijk eens in de spiegel.” Ik keek, en zag dat de slip van de jurk in mijn slipje zat. Ik had de halve dag in m’n ondergoed geparadeerd!

Bij thuiskomst heb ik niets over mijn blunder verteld. Maar m’n beste vriendin en ik moeten er nog altijd om lachen. En elke keer dat ik het jurkje zie hangen in de kast, denk ik eraan terug. Het is nog steeds één van m’n favorieten.

(dit verhaal is anoniem ingestuurd)

Laatste nacht in Athene

Opvakantieblog

Mijn vriend en ik waren op vakantie in Griekenland. Eilandhoppen, maar dan ongeörganiseerd via de ponten tussen de Griekse eilanden. Leuk om te doen, al slaap je er onderweg op de harde banken niet echt lekker van. En je kunt beter vliegen op Kos bijvoorbeeld, dan op Athene, wat wij hadden geboekt, want dat is op het eind nog wel een erg lange tocht. Ach zo leer je nog eens wat.

Goed, op de laatste dag voor vliegen kwamen we rond vijven aan in de haven van de smoggy hoofdstad. Er was nog geen hond op straat. Of nouja, wel honden trouwens, want daar staat Athene bekend om. Maar het was erg rustig en wij waren erg moe. In onze ochtendroes konden we de echte binnenstad van Athene niet vinden. We liepen wel omhoog, want in het midden staat de Akropolis, dus omhoog is altijd goed. Maar op een gegeven moment wilden we alleen nog maar slapen, dus gingen we hotelkamers kijken.

De eerste drie hotelkamers voldeden niet aan onze standaarden. Vies, vochtplekken, te duur of per uur… Maar toen kwamen we in een leuke hotellobby. Het oude vrouwtje achter de receptie (orthodoxe icoontjes naast haar aan de muur) sprak geen Engels, maar de tarieven waren ok. Ik ging wel even boven kijken, want dan bleef mijn vriend bij de bagage.

Ik wierp een blik in de kamer op de bovenste verdieping: een schoon bed, een balkon, een televisie en een spiegelmuur. Er viel me met mijn duffe hoofd weinig bijzonders op. Dus ik kwam Seattle web design company beneden en riep: we nemen ‘m! Toen we echter vooruit hadden betaald voor de nacht en weer bovenkwamen, viel me ineens op dat de muren rood waren geverfd en scheen de spiegelmuur me wel erg overdreven groot toe. Ik grapte: “Zul je zien dat als we de tv aanzetten, er porno aanstaat!”

Nouja, veel meer hoef ik eigenlijk niet te vertellen. We hebben heel even onze ogen dichtgedaan, maar toen het hotel om ons heen wakkerwerd, besloten we dat dit niet was hoe we onze laatste vakantienacht hadden voorgesteld. We zijn ongeveer naar buiten gerénd, alwaar de junks zich inmiddels op straat bevonden – we zaten écht in de verkeerde wijk! En dat terwijl het niet eens meer zo ver lopen was naar de oude binnenstad. Daar hebben we uiteindelijk het duurste heelveelsterrenhotel genomen dat we konden vinden. Eén van de betere vakantiekeuzes ooit.

Ik denk door ons pornohotelavontuur wel met extra plezier terug aan het ontbijtje met uitzicht op de Akropolis. Met verse jus. En kwetterende musjes.

(Dit reisverhaal werd anoniem ingestuurd)

Reizen als vrouw in je eentje

Opvakantieblog 0 Comments

Als vrouw alleen gaan reizen was me door zo’n beetje iedereen afgeraden. Niet alleen was het volgens iedereen gevaarlijk, het was ook geváárlijk. Hadden ze al gezegd dat reizen voor een vrouw alleen gevaarlijk was? Om het nog erger te maken had ik ook nog niks geboekt en ging ik bovendien per motor. Dat is net iets minder erg dan liften, maar toch nog veel erger dan op een bustour langs ravijnen.

Toen ik uiteindelijk mijn koffers had opgeladen en op pad ging, voelde ik me zo vrij als een vogeltje. En ik kan het iedere vrouw aanraden om het een keertje te doen. Niet alleen zijn mensen heel gastvrij voor een vrouw alleen; áls je dan een keer pech hebt tijdens je reis, dan tuimelen ze over je heen om je weer op weg te helpen. En natuurlijk is het uitkijken voor iets te vriendelijke boswachters, maar daar ben je als vrouw wel aan gewend.

Ik ben zelfs een keer meegegaan met een vreemde naar huis! Ben bij hem blijven eten en heb geslapen in het logeerbed. Het was heel gezellig en ik heb een aantal fantastische Tjechische scheldwoorden geleerd. Maar ik durf dat natuurlijk niet aan mijn ouders te vertellen. Gelukkig bestaan er dan blogs over reizen. Heb ik het toch kunnen delen!

Reizen als vrouw in je eentje? Ik zeg: doen!

  • Last minute vakantie
  • Over Mij
  • Vakantie boeken
  • Vakantie en reizen Links
  • 2017
  • 2016
  • 2015
  • 2014
  • 2013
  • 2012
  • 2011